Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
ZAMKNIJ X

Rozmowa Mistrza Polikarpa ze śmiercią - Średniowieczny motyw danse macabre na przykładzie „Rozmowy Mistrza Polikarpa ze Śmiercią”.

    Średniowiecze było epoką kultu wiary, religii, Boga. Celem każdego człowieka było zapewnienie sobie już za życia doczesnego możliwości wstąpienia po śmierci do nieba. Życie doczesne było zatem tylko chwilą i należało przeżyć je z myślą o niebieskiej przyszłości. Jednym ze sposobów na zapewnienie sobie Bożej łaski było uprawianie ascezy, innym życie zgodnie z regułą „memento mori – pamiętaj o śmierci”. Temat śmierci zajmował nie tylko szarych ludzi, ale także malarzy czy pisarzy. Powstawały obrazy przedstawiające Śmierć jako ulęgające rozkładowi zwłoki czy też jako szkielet dzierżący kosę, w scenie tzw. danse macabre, czyli tańca śmierci, w którym prędzej czy później każdy z ludzi weźmie udział. Literackim przykładem, w którym pojawia się ten motyw, jest „Rozmowa Mistrza Polikarpa ze Śmiercią”.
    Utwór ma formę dialogu prowadzonego przez tytułowego mędrca Polikarpa z ukazującą mu się Śmiercią – posiada ona cechy wyglądu typowe dla jej przedstawień(„Chuda, blada, żołte lice(…)upadł ci jej koniec nosa, z oczu płynie krwawa rosa”), a także przymioty od zawsze z nią wiązane – jest niepokonana i wszechpotężna. Na prośbę Mistrza, Bóg zsyła Śmierć, która ma uświadomić Polikarpowi, że ludzkie istnienie jest marne, a kres doczesnego żywota spotka każdego człowieka.
    Przerażony Polikarp dowiaduje się, że Śmierć głosi egalitaryzm ludzkości wobec siebie samej, dosięgnie zarówno biednych i bogatych, starych i młodych, królów i chłopów, niewiasty i rycerzy, duchownych i świeckich, chorych i zdrowych, jest nieunikniona i ostateczna, i choć nie wiadomo na pewno, którego dnia się zjawi, można być pewnym, że i tak przyjdzie i każdego z nas zaprosi do swojego tańca.
Śmierć namawia Mistrza do dyskusji, obiecując mu, iż tym razem nie zamierza zabrać go ze sobą. Ośmielony